۱۳۹۶ مرداد ۳, سه‌شنبه

ورود به دقیقهٔ هشتاد

روسها با مطرح کردن ایدهٔ «تدوین قانون اساسی جدید سوریه توسط سازمانِ مللِ ظاهراً متّحد»؛ چه میخواهند بگویند؟
اگر قانون اساسی سوریّه را سازمان ملل تدوین کند؛ آیا راه برای تدوین قانون اساسی جدید «عراق» و «ایران» و «ترکیهٔ عثمانی»  و «لیبی» نیز باز خواهد شد؟ یا اینکه سوریّه موردی استثنایی (One Off) است ؟
چه تضمینی وجود دارد که سوریه استثنا باشد؟ کدامین وزنه های سنگین بر کفّه های ترازوی سوریه گذاشته شده اند که برای توازن آنها باید به «سازمان ملل» پناه بُرد؟ .... مگر سازمان ملل با تضمین «حقّ وتو»  برای ۵ قدرت جهانی ؛ اساسأ با نامی که بر آن نهاده اند؛ همخوانی دارد؟
من سازمان ملل را اینگونه تعریف میکنم:
«پنج رهبر» + «۱۸۰ دُم».
لذا پرسش این است که انگل فرزانه و حاجی بادمجان و ظریف؛ «دُمِ» کدام یک از این رهبران هستند؟
داستانِ جدید نقش «سازمان ملل متّحد» و «قانون اساسی جدید سوریه» برآیند مجموعهٔ باختهای استراتژیک و بُردهای محدو روسیه در ۸ سال اخیر در خاورمیانه و آفریقا است:
۱-  سوریه پیش از بامبول بازی «بهار عربی» توسّط گلوبالیستها؛ در اختیار کامل روسیه و نوکران صفوی مسلک روسیه  بود و انگلهای صفوی؛ به اشتباه  سوریه را «ملک طلقِ خود» میدانستند.
۲- اکنون پس از ۶ سال نبردهای ویرانگر داخلی؛ « سوریّه ای بشار اسدی وجود ندارد» .... و اگر روسها وعده دادند که میتوانند قضیّه را در ۶ ماه سامان خواهند داد؛ تنها یک شعار برای ورود مستقیم نظامی  برای جبران «باختِ سیاسی - نظامی» و توقّف گسترش دامنهٔ این موج «باختها» بود که توسّط نوکرشان « گروهبان آریو برزن حاجی بادمجان میرزا قاسمی» بر دامنشان گذاشته شد. در واقع؛ روسها تلاش کردند که دامنه و عمق فاجعهٔ استراتژیک بر علیه منافع روسیه را محدود کنند و اگر اکنون «هیلاری کلینتون» به عنوان «نوکر گلوبالیستها» به ریاست جمهوری میرسید؛ روسها دچار «آچمز» شده و دو راه بیشتر نداشتند:
الف: به جای ادّعای کذاییِ «حلّ مسئله در ۶ ماه»؛ در خوش بینا نه ترین حالت؛ ...  تَن به  نبردی مستقیم و حد اکثر؛  با دامنه ای محدود با آمریکا می دادند.
ب: کنار می کشیدندد و «گدا»می شدند تا منتظر سکّه هایی که به کاسهٔ شان ریخته میشود بمانند.
 لذا روسها مجبور شدند تا با واقعیّت ۲ سال پیش  که دست پخت گلوبالیستها است کنار بیایند و  با مشاهدهٔ ناتوانی «حاجی بادمجان آریوبرزن میرزا قاسمی» و اوباشان پُر هزینهٔ اطرافش؛ به طور مستقیم در حدّ پشتیبانی هوایی وارد معرکه شدند و به خاطر عمق استراتژیک شکستها؛  مجبور به  پرداخت هزینه های بیشتر شدند. همهٔ اینها؛  پرداخت هزینه های سنگین در برابر «بازی سازیهای گلوبالیستها» بودند. اگر  گلوبالیستها  پس از ظهور ترامپ از صحنه «قدرت اجرایی» خارج شده اند؛ امّا به آن معنی نیست که «حذف» و یا  «ضعیف» شده اند؛ بلکه طرح تحریمهای جدید و «دوقلو سازی» آنها نشان از قدرت آنها دارد.
امّا روسها گذشته از ترفندهای رایج روس (مدل استالینی) برای کسب امتیازات بیشتر؛ به خوبی میدانند که داشتن «یک کیلو سود»؛ (حال با چند گرم کمتر و یا بیشتر)؛ بسیار بهتر از داشتن «یک میلیون کیلو هیچ» و چه بسا ویرانیها است. بازیهای تبلیغاتی روسها بسیار شبیه آن چیزی است که از طرف حاکمیت شیعی ایران اجرا میشود. «گُنده گویی های نظامی»؛ «پاسخ دادن به پرسشها با طرح پرسش» برای فرار از واقعیتها و در واقع «خود فریبیِ همراه با مردم فریبی» و تکیهٔ بی حدّ و حصر بر تبلیغات و پروپاگاندا.  اگر کسانی فکر میکُنند که روسها بازی را در سوریّه نباخته اند؛ ۱۰۰٪ در اشتباه هستند. نبرد کنونی روسها در سوریّه؛ نبرد برای پیروزی نیست؛ بلکه برای «محدود کردنِ دامنهٔ شکستها» و استفاده از سوریه برای چانه زنیها با آمنریکا است.
امّا روسها برای گسترش بازی دست به دامن «طالبان» و کشتار نیروهای ناتو توسط آنها نیز شده اند. امّا میدانند که این بازی خطرناک بر علیه خودشان عمل خواهد کرد؛ زیرا این بازی «لو» رفته است و در ازای کشته شدن هر سرباز ناتو؛ روسها متحمّل ضربات سنگین اقتصادی خواهند شد و اینگونه حرکات میتواند تمامی تکاپوی روسها برای استفاده از سوریه در چانه زنیهایشان را نیز بی ارزش کند.

تحریمهای دوقلو

تحریمهای جدیدی که در راهند؛ نه تنها تمامیّت رژیم شیعی حاکم بر ایران را تهدید میکند؛ بلکه اقتصاد ایران را به شدّت رو به قهقرا خواهد بُرد و رژیم حاکم بر ایران  توان پاسخگویی به کوچکترین معاملات اقتصادی را از دست خواهد داد. زیرا دولت (یعنی همان تدارکاتچی ها) باید از سپاه فاصله بگیرند که امری امکان ناپذیر است. لذا تحریمهای جدید مانند «آش کشک خاله» خواهد بود. این تحریمها بر روابط روسیه با رژیم ایران به شدّت ضربه خواهد زد و در واقع روسها سنگینی ۲ تحریم را بر گُردهٔ خود احساس خواهند کرد:

۱- تحریمهای مستقیم.
۲- تحریمهای بالقوّه که در صورت ادامهٔ روابط نظامی - سیاسی با رژیم ایران؛ به صورت بالفعل در خواهند آمد.

با توجّه به وضعیت اقتصادی روسها و سنگینی تحریمهای جدید؛ روسها نمیتوانند به دُمِ خود جارو ببندند و تاوان رژیم شیعی ایران را هم بپردازد.
اقتصاد روسیه یعنی: نفت بفروش و تُربچه  و خیار بخر. حتّی یک اتوموبیل؛ یخچال؛ پنکه؛ تلویزیون؛ اجاق آشپزخانه و یا حتي ریش تراش؛ که ساخت روسیه باشد؛ در بازار جهانی نمیبینید. جامعهٔ روسیه به شدّت یک جامعهٔ مصرفی است و بسیار آسیب پذیر است. پس از تصویب تحریمهای جدید و سقوط آزاد ارزش «روبل» و کاهش ارزش بازارهای سهام روسیه؛ چهرهٔ رهبران روسیه دیدنی است.
امّا روسها مثل انگل فرزانه و احمدی نژاد احمق نیستند که تحریمها را کاغذ پاره بدانند و پس از اینکه دیدند؛ ملاقه به ته دیگ خورد؛ پروژهٔ «امام حسن» راه بیندازند. روسها با مکانیسم کار آشنا هستند. اکنون «احمق فرزانه» نیز پس از تجربه «جفتک پرانی هسته ای» و «سپردن اقتصاد به دست سپاه؛ برای تأمین هزینه های هلال شیعی» و تحریمهای جدید شاید «خَر فهم» بشود که  طناب دار کنونی بسیار بدتر از دورهٔ «اوباما» خواهد بود.
البتّه برای من (کژدم) این مسئله تازگی ندارد و در همان دورهٔ احمدی نژاد در نوشتارهای گوناگون این مسئله را مورد بررسی قرار داده و خطرات ناشی از آنرا گوشزد کرده و حتّی گفته بودم که انگل فرزانه؛ میبایستی در فکر «پروژهٔ امام زین العابدین بیمار و دائم السجده» می بود زیرا «پروژهٔ امام حسن» دیگر جواب نخواهد داد.
همین خبرِ امروز؛ که «گروهبان سردارها» با «امام حسن بنفش» دیدار کردند؛ نیز درستی پیشبینیهای مرا ثابت میکند که در دورهٔ انتخابات دور دوازدهم؛ میگفتم که «حسن روحانی رئیس جمهور آیندهٔ شما است» و در این برهه از زمان تنها راه انگل فرزانه برای بقای چند روز بیشتر است و «امام حسن بنفش» ناچار خواهد شد که نقش «امام زین العابدین بیمار» را به عهده بگیرد. «سردار گروهبانها» امروز ثابت کردند که پناه گرفتن زیر پشم خایه های «امام حسن بنفش امروز» و «امام زین العابدینِ فردا»  در شرایط کنونی؛ با صرفه تر  «جمنا بازی» و «عمّاریّون بازی» است و پس از این «ذِق و وِقّ» هایشان فروکش خواهد کرد.

امّا مشکل اصلی تمامیّت رژیم انگلهای صفوی این است که این تحریمها تا زمان خروج کامل سپاه پاچاهارداران از سوریّه و لبنان و یمن؛ به شدّت ادامه خواهد یافت.
آقایی به نام «هرمیداس باوند» که با DW در رابطه با تحریمهای جدید و عربده کشیهای «گروهبان سردارها» مصاحبه نموده است؛ رژیم را به «حقوقی کردن» مسئله فرا میخواند. هر چند که این راه حلّ؛ ظاهراً تنها راه حلّی است که به ذهن آقای هرمیداس میرسد ؛ امّا نظری کاملاً احمقانه است. تنها دلیلی که آقای هرمیداس را به دادن چنین نظریهٔ احمقانه ای واداشته است؛ اینکه ایشان به «حفظ هلال شیعی» معتقد است. در حالی که این تحریمها برای  تار و مار کردن «هلال شیعی» طراحی شده اند و باید به هدف خود برسند و قدم زدن در راهروهای سازمان ملل و دادگاه لاهه میتواند سالها طول بکشد.

استراتژی که دولت ترامپ در رابطه با داعش طرّاحی نموده است؛ ۲ هدف را دنبال میکند:

۱- پایان دادن به مرکزیت نظامی داعش در عراق و سوریه.
۲- بی آبرو و بی حیثیّت نمودن داعش و رهبرانش.؛ تا دیگر کسی جذب آن نشود.

این استراتژی در رابطه با سپاه پاچاهارداران نیز اجرایی خواهد شد و خوشبختانه سپاه پاچاهارداران با شلّیک ۷ موشکی که به هدف نخوردند و حتّی «فتوا» و «حکم حکومتی انگل فرزانه» نیز نتوانست از بی حیثیت شدن سپاه جلوگیری کند؛ خودش وارد عرصهٔ «بی آبرو شدن» پای نهاد و شليک این موشکها یک «خود زَنی» بود.

چهرهٔ انگل فرزانه و گروهبان سردارها و امام جسن بنفش نیز پس از تصویب تحریمها دیدنی خواهد بود.

کژدم

۱۳۹۶ تیر ۲۰, سه‌شنبه

نقشهٔ راه (مسیر).

در روزهای گذشته پیش از آنکه دونالد ترامپ و ولادیمیر پوتین در حاشیهٔ G20 ملاقات کنند؛ مطلبی در رابطه با این ملاقات نوشتم که مربوط به داراییهای روسها برای گذاشتن بر روی میز مذاکره می شد (اینجا). در همان ۴ روز نخست بیش از ۳۵۰ کلیک از روسیه بر مقاله خورد که بی سابقه بود. این وبلاگ به طور متوسط حدّاکثر ۵ کلیک روسی در هفته داشت. لذا بر آورد من این است که آن نوشتار؛ «نقطه زن» بوده است و یا اینکه همهٔ موشکهای شلّیک شده از طرف وبلاگ کژدم به «دیر الّزور» خورده اند و دقّت قابل ملاحظه ای داشته اند.
حال به مسائلی که پس از ملاقات آقایان «ولادیمیر پوتین» و «دونالد ترامپ» اتفاق افتاده اند؛ نگاهی بیندازیم و با مطالب آن نوشتار مقایسه کنید.

https://goo.gl/WA5AX1

منظور ژنرال متیس چیست؟ چگونه میتوان حرکتی برای بر اندازی رژیم شیعی حاکم بر ایران انجام داد که ساکنین ایران به خاطر احساسات «ناسیونالیستی دروغین و احمقانه» با رژیم همدست نشوند؟  به احتمال زیاد نظر ایشان این است که نباید به حملهٔ نظامی مستقیم چه از طرف آمریکا و چه از طرف «ناتوی عربی» دست یازید.
پس چه باید کرد؟ که هم از حملهٔ نظامی مستقیم و هم از «تحریمها»یی که قلّادهٔ «برجام» را باز نکنند؛ به دور باشد؟

شاید پاسخ را در این لینک پیدا کنید:

https://goo.gl/d9UQAS

اکنون کاخ سفید میخواهد که ماشهٔ  «تحریمها» در دست دونالد ترامپ باشد و برای کشیدن ماشه نباید به دنبال گرد آوری چند صد رأی مجلسین آمریکا مراجعه نمود. زیرا کشیدن ماشه در هنگام شکار؛ تنها به یک تصمیم لحظه ای نیاز دارد و نمیتوان آن تصمیم را حواله به هپروت (تصویب مجلسین) نمود.

ملاقات آقایان ولادیمیر پوتین و دونالد ترامپ؛ یک «ملاقات حاشیه ای» نبود. بلکه تنها ملاقات با ارزش استراتژیک و «قلب تپندهٔ G20 » بود. به همین خاطر است که آقای پوتین ناگهان به «نیروانا» و «روشن بینی» رسید و روسیه میخواهد از پیمان «تقلیل تولید نفت» بیرون آید؛ زیرا «یوری گاگارین» چنین گفته و «مرّیخی ها» در حال صادر کردن «باطری لیتیوم» و «ذغال سنگ سبُک» به کرهٔ زمین هستند.

روسها یک ایران بسیار ضعیف شده (ذلیل مُرده های موشک دار) را؛ برای گسترش و تعمیق سلطهٔ خود ترجیح میدهند. اگر هیچکس هم نداند؛ روسها میدانند که «حاجی بادمجان گروهبان آریو برزن»؛ فقط یک «کرم خاکی خزنده = سینه خیز رو» است؛ و گرنه اگر قدرتی داشت؛ چه لزومی داشت که هر از چند ماهی به روسیه رفته و بر روی زانوی آقای پوتین بنشیند و دعاهای استغاثهٔ  جوشن صغیر و جوشن کبیر بخواند؟ و یا «امیر کبیرِ ظریف» برای ادای هر جمله ای در مذاکرات «برجام» به پابوس آقای پوتین برود؟
مگر همهٔ داستان این نیست که حرکات رژیم ننگین انگلهای صفوی؛ نباید از خطوط قرمز «منافع ملّی روسیه» خارج شود؟

سناریوی احتمالی نهایی

۱- روسیه از پیمان کاهش تولید نفت خارج می شود.
۲- عربستان سعودی و کویت و ابوظبی نیز به بهانهٔ خروج روسیه از پیمان؛ از آن خارج میشوند.
۳- روسیه باید با عربستان سعودی؛ به پیمانی نانوشته برای تسخیر امپراتوری نفتی برسد.
۴- شرکتهای نفتی آمریکا نیز باید به این پیمان نوین  بپیوندند.


پیمان نوین چیست؟

بازار فروش نفت و فراورده های نفتی رژیم شیعی ایران؛ و قطر مورد هجوم قرار گرفته و مشتریانشان را با پیشنهاد قیمتهای بسیار پایین تر؛ از چنگشان خارج میکنند.
لذا نه تحریمی انجام گرفته است و نه «برجام» آسیب دیده است. فقط و فقط رقابتِ آزاد بوده است.
رژیم ننگین صفوی نمیتواند روسها را بازخواست کند. زیرا رقابت در بازار نفت به دلیل سخنان گهربار «یوری گاگارین» و تأثیر  منفیِ صادرات «مرّیخی ها» بر روی بازار نفت و منافع ملّی روسیه؛ امری طبیعی است.

نتایج:

۱- رژیم شیعی حاکم بر ایران قدرت مالیِ خود برای حمایت از مزدوران منطقه ای اَش را از دست می دهد.
۲- رژیم شیعی حاکم بر عراق نیز راهش را از انگل فرزانه جدا میکند.
۳- خانوادهٔ «تمیم» نیز دست و پایش را جمع نموده و از بازیهای دوگانه دست می شوید.
۴- پیوستن کریمه به روسیه جشن گرفته میشود. تحریمهای روسیه نیز آرام آرام لغو شده و به سوی گسترش «تولیدات غیر نفتی»و تکنولوژی مدرن پیش میروند.
۵- روسها میتوانند در سوریه پایگاه نظامی داشته باشند که شاید هیچوقت به دردشان نخورد.

و مهمّ تر از همه:

۶-  ساکنین ایران بدون اینکه به رژیم بپیوندند؛ پس از تماشای این فیلم؛ میتوانند به لیسیدن نمکزارهای «دریاچهٔ باستانی آذربایجان» مشغول شوند. .... خدا خیلی کریم است.

کژدم

۱۳۹۶ تیر ۱۸, یکشنبه

«شاهین دادخواه» را «بهتَر تَر» بشناسیم. (بخش سوّم - پایانی ).

اگر به بقیّهٔ نوشتارهای شاهین دادخواه دقّت کنیم؛ چندان حرفی برای زدن ندارد و میتوان آنها را به شکل زیر دسته بندی کرد:

۱- همه اش تقصیر خامنه ای و دار و دسته های او است.
پرسش: اگر چنین است؛ تاریخچهٔ شرکت مستقیم خودش  در قتلهای زنجیره ای  و ماجرای عبدالقدیر خان را چگونه پاک خواهد کرد؟
پاسخ: همه را به گردن خامنه ای می اندازیم و انگل بهرمانی و اعوان و انصارش را از زیر تیغ «دادگاه میکونوس ملّی» بیرون میکشیم و تبدیل به «قهرمانان ملّی» و «امیر کبیر» در برابر خامنه ای میکنیم. البتّه اوباشان خامنه ای را متّهم به «خیانت» نمیکنیم. بلکه آنها را «سهل انگار» و یا موجوداتی بی سواد و نفهم که حتّی از نوشتن آدرس ایمیل خود عاجزند (اشاره به فلّاحیان در صفحهٔ آخر) جلوه میدهیم؛ تا هم از مجازات در امان باشند و هم؛ همهٔ پروژه های «وین» و «میکونوس» و «آمیا» و ... را به خاطر اینکه توسّط «گاوهای بی سواد» اجرا شده اند را از روی تخته سیاه پاک میکنیم. موازی همان سخنی که «امیر کبیرِ ظریف» در بارهٔ احمدی نژاد توئیت کرد که: «آن مرد دیگر نیست و رفته است».

۲- در حکومت آینده که من (خوش تیپ خان) نقش مهمی خواهم داشت؛ همهٔ کشورهای سُنّی مذهب باید بدانند که «شیعیان قدرتمند» را به عنوان بخشی از زندگی سیاسی منطقه ای بپذیرند و ما نیز در پاسخ؛ کاری به کار آنها نداریم.

پرسش: دامنهٔ قدرت «شیعیان قدرتمند» چه شعاعی دارد؟ آیا منظورش همان «هلال شیعی» به زبانی دیگر است؟
پاسخ: آری. همان مدفوع با رنگی دیگر است.
اگر «امام حسن» ۱۳۰۰ سال پیش را مردی زنباره و شکمباره و «جزیه خوار» بدانیم که همهٔ هستی اش را  برای رسیدن به آرزوی دیرینهٔ «پایین تنه اش» فروخت بدانیم که بود؛ «امام حسن بنفش» را باید «امام حسن حدیبیّه ای» نامید و شاهین دادخواهی سفیر فعّال او در «بلاد کُفر» است.

زندگی در «تاریکی»

منظورم از «زندگی در تاریکی»؛ اشاره به زندگی «جاسوسان» است.
آقای فلاحتی نام چندین شخصیت مرتبط با «خوش تیپ خان» را در بخش نخست مناظره اش بیرون کشید. شاه مهره های این نامها عبارتند از:
۱- «حسین موسویان» (یکی از عوامل قتلهای زنجیره ای در اروپا)  که در دوران «میر حسین اوباما» و چشم پوشی از سابقهٔ او در پرونده های امننیّتی آلمان که منجر به اخراج او شد؛ «سیّد حسین موسویان»؛ در آمریکا اطراق کرد.
۲- در پایان دور دوّم ریاست جمهوری «میر حسین اوباما»؛ شاهین دادخواه نیز در غرب فرود آمد. زیرا هر دو طرف به هر احتمالی فکر میکردند؛ به جز «فاجعهٔ ترامپ». مناظرهٔ آقای فلاحتی با «خوش تیپ خان» نیز در همان دوره انجام گرفته است که همهٔ شان پیروزی «هیلاری کلینتون» را «وعدهٔ خلل ناپذیر الهی و خدای تاریخ» میپنداشتند (خدای تاریخ دیگر طبقهٔ کارگر نیست؛ بلکه جورج سوروس است). که البتّه با رأی شپشو های به حاشیه رانده شدهٔ آمریکا؛ این آرزوها و پیش بینیها و برنامه ریزیهای پشت پرده؛ نقش بر آب شد. و گرنه باید در رادیو فردا؛ حد اقلّ هفته ای یکبار باید «شاهین دادخواه - پلو» میخوردیم تا بنشیند و برایمان داستانهای «قوری زاده ای» تعریف کند و آنقدر به این داستانها ادامه دهد که ناگهان چشمهایمان را پس از «جنگهای ۳۰ ساله» باز کنیم و ببینیم که «کویر لوت» را به نام کشور «ایران» ثبت کرده اند و وبسایت BBC هنرمندیهای «نژاد آریایی» در شکار «سوسمارهای کویر لوت» را به عنوان «مستند» پخش می کند.
۳- علیرضا اکبری؛ معاون  وزارت دفاع در امور استراتژیک.

بقیّهٔ افراد نام برده شده را باید شخصیتهای «قازوراتی» نامید. .... ویراستار... پژوهشگر خلع سلاح و اینگونه مزخرفات.

اگر در Google search نامهای «شاهین داد خواه» و «علیرضا اکبری» را وارد کنید؛ نتیجه اش «تاریکی» است.
«حسین موسویان» به عنوان یک مهرهٔ «شدیداً سوخته و جزغاله شده» را در «ویکی پدیا» میتوانید پیدا کنید که البتّه اطلاعات بی مصرف و شدیداً سانسور شده و دروغین به شما خواهد داد. امّا در رابطه با «شاهین دادخواه» چیزی وجود ندارد؛ مگر همان لینکهایی که در بخش نخست در اختیار خوانندگان گذاشتم.

لذا پرسش این است که: «شاهین دادخواه در کدامین تاریکخانه زندگی می کند؟»
پاسخ: «هیس س س س».... او در حال انجام مأموریت است.
شاهین دادخواه دعوت آقای فلاحتی برای مناظرهٔ سوّم را نپذیرفت و سپس به دنیای «تاریک» رفت.
اگر موجودی به نام «امیر فرشاد ابراهیمی» آمد و نقش «سَرپُل» را برای آوردن «مدحی» به عهده داشت؛ .... شاهین دادخواه مانند «مدحی» نیست که برای فریب عدّه ای اپوزیسیون «بشکن و بالا بنداز» آمده باشد.

شاهین دادخواه برای سازماندهی همهٔ اوباشان شیعی مسلکِ طرفدار حکومت اسلامی آمده است و اکنون یکسال است که در «تاریکی» فعالیت می کند. در حالی که پس از مساحبه هایش؛ از طرف اپوزیسیون فراموش شده بود.
من (کژدم) او را از «گور تاریک» بیرون کشیدم؛ تا بدانید در اطرافتان چه کوسه هایی شنا میکنند؟
پس از این؛ «اکبر گنجی» ها باید در مسیر خاصی که او طرّاحی خواهد کرد باید بنویسند؛ .... اوباشان دیگر نیز باید در مسیرهای طرّاحی شده توسّط شاهین دادخواه فعالیت کنند.
البتّه آن گروههای ناشناختهٔ «اجنّه و شیاطین» که کارهای کثیف (قتلها) را بر عهده دارند؛ همچنان باقی خواهند ماند تا گناه «حذفهای فیزیکی» به گردن آنها انداخته شود.
شاهین دادخواه؛ همهٔ این مسائل را در نوشته ها و مناظره با آقای فلاحتی برای نیروهای ویژه که تحت پوشش «سبز» و «فعّال در تبعید»؛ در اروپا و آمریکا لانه کرده اند روشن نمود.
همهٔ نوشته های شاهین دادخواه و مناظرهٔ او با آقای فلاحتی را باید به عنوان «اعلام موجودیتِ قبله» بر رسی نمود.
در تصویر کاملی که در مناظرهٔ صفحهٔ آخر با شاهین دادخواه نمایش داده میشد. کتابها و دیسکهای ویدیویی و صوتی در پشت سر او دیده میشوند که معمولاً همهٔ مدعیان داشتن علم و دانش در مناظره های خود از چنین شگردی استفاده میکنند.



من (کژدم) به این خاطر که اسکرین کامپیوتر من قدیمی است؛ نتوانستم همهٔ موارد را کشف کُنم. امّا یکی از کتابهای مورد علاقهٔ این شخص «The Power Broker» است. این کتابها  لزوماً کتابهای مورد علاقهٔ او نیستند؛ بلکه میتوانند کتابهایی باشند که در «رمز نگاری» از آنها  در میان «حلقه»هایی که تشکیل داده است؛ استفاده شوند و به همین دلیل در این مناظره که به قصد «اعلام موجودیت» و «فراخوان» بوده اند؛  به نمایش در آمده اند.


بحران رهبری

بحران رهبری همچنان بزرگترین چالش باندهای گوناگون صفوی مسلکها است که از کارخانه های تولید انگل (قُم؛ نجف و ...) گرفته تا همهٔ بدنهٔ سیاسی؛ اقتصادی؛ نظامی؛ امنیتی و .... را در بر میگیرد.
همهٔ باندهای کثیف غارتگران صفوی؛ اکنون به زمان پس از «نفله شدن انگل فرزانه» می اندیشند و تمامی تلاشهایشان در مسیر قبضهٔ قدرت در دوران پس از «انگل فرزانه» متمرکز شده است.
شاهین دادخواه؛ «مدحی» نیست که برای فریب «اپوزیسیون قلّابی» آمده باشد. بلکه شاهین دادخواه و موسویان و تریتا پارسی یک مثلّث کامل هستند که میخواهند زمینه های پذیرش حکومت پس از انگل فرزانه از طرف غرب را سازماندهی کنند.

پایان

کژدم

۱۳۹۶ تیر ۱۷, شنبه

«شاهین دادخواه» را «بهتَر تَر» بشناسیم. (بخش دوّم ).

نوشته های شاهین دادخواه... (فرا فکنی؛ دروغ پراکنی ... یا افشاگری؟)

دروغ شاخدار دوّم:

شاهین دادخواه در نامهٔ خود در رابطه با ۲ پروژهٔ معروف به  M1 و M2 میگوید که این؛ او بوده است که مدارک و اسناد پروژهٔ M2 را که در همه جا پخش و پلا بوده و پروژه را لو داده بودند را جمع آوری و به ایران منتقل کرده است. ایشان در مناظره با آقای فلاحتی میگوید که این ۲ پروژه؛ انتقال تکنولوژی ساخت موشک بوده اند که M1 مربوط به سوریه بوده و این تکنولوژی  به صورت موفقیت آمیز به سوریه منتقل شده است. امّا پروژهٔ M2  به خاطر سهل انگاری وبسایت تابناک لو رفته بود که مفهومش باید این باشد که تابناک حرفهایی سهل انگارانه زده که پروژه لو رفته است.
این «ملغمه» پرسشهای زیر را تولید می کند:

۱- اگر تابناک در وبسایتش سهل انگاری کرده است؛ پس آن اسناد و مدارکی که در خارج از کشور پخش و پلا شده بودند چیستند؟

۲- انتقال محرمانهٔ «تکنولوژی تولید موشک»؛ آنهم در زمانی که موشکهای تولید شده در ایران؛ فقط «لوله های پرنده» بودند؛ یک داستان پوششی و «رمز نگاری» است. زیرا در همین ۲ هفتهٔ اخیر دیدیم که با پرتاب ۷ موشک «نقطه زن» و بسیار پیشرفتهٔ شان چه افتضاحی به بار آوردند. از ۷ موشک نقطه زن فقط یک موشک به دیرالّزور اصابت کرد و دیگری نیز در المیادین فرود آمد.

به نظر من تنها ماجرایی که عملیّات M1 و  M2 را در جایگاهی که در آن زمان داشتند؛ به همدیگر ربط میدهد؛ ماجرای «عبد القدیر خان» است. پروژهٔ عبدالقدیر خان را «لیبی» لو داد و اسناد آن را از طریق کاناهای گوناگون منتشر نمود که بخشی از آنها اشاره به تولید «پلوتونیوم تسلیحاتی» و یا «کلاهک اتمی» داشته اند و M2 در واقع انتقال ابزار و ادوات هسته ای پاکستانی به لیبی از طرف رژیم ایران بوده است و با توجّه به اینکه ایران و لیبی و عبدالقدیرخان یک مثلّث اتمی را تشکیل میدادند. وزارت اطلاعات مأموریت داشته است که اسناد مربوط به این پروژهٔ مشترک را که  میتوانست اهداف واقعی رژیم ایران را لو دهد را جمع آوری کنند و آقای «خوش تیپ خان» این مأموریت را داشته است تا دامنهٔ این افتضاح را هرچه میتواند کمتر کند.
عملیّات M1 موفق بوده است و نتیجهٔ این موفقیت را «اسرائیل» در چند سال پیش از آغاز جنگ داخلی سوریه؛ بمباران نمود که چند کارشناس کرهٔ شمالی و ایران و سوریه؛ کشته شدند. که نه سوریه بمباران را پذیرفت و نه اسرائیل و نه رژیم ایران.

۳- چرا شاهین دادخواه به «محسن رضایی» پیله میکند؟ پاسخ به این سوال را باید در دوره ای که ماجرای عبدالقدیر خان لو رفت و رژیم انگلهای صفوی به شدّت تحت فشار بود و و از ترس حملهٔ نظامی در زیر زمینها زندگی میکردند؛ هیئت مذاکرات هسته ای که شاهین دادخواه هم یکی از اعضای آن بود؛ بخشی از اسناد را به IAEA دادند و همین تابناک در آن دوره دستهٔ سینه زنی و زنجیر زنی براه انداخته بود که: «آهای ... اسناد را فلّه ای تحویل میدهند». لذا محسن رضایی یکی از کسانی بود که در پرونده سازی جناحی بر علیه شاهین دادخواه دست داشته است. امّا احتمالاً مأموریت انتقال «محمولهٔ M2 » به لیبی را محسن رضایی و یکی از کشتیهای تحت اجارهٔ یکی از شرکتهای صوری متعلّق به محسن رضایی بر عهده داشته است که توسط آمریکا توقیف میشود.
در رابطه با ماجرای قتل فرزند ارشد محسن رضایی نیز به طعنه به او میگوید که آدم بی شخصیّت؛ بُزدل و فرصت طلبی است.

شاهین دادخواه در رابطه با ماجرای علیرضا عسگری و  پناهنده شدن وی به آمریکا نیز وزارت اطلاعات و باند خامنه ای را متّهم میکند که مدیریت امنیتی ضعیف آنها باعث شد که علیرضا عسگری را به دستگاه اطلاعاتی آمریکا تقدیم کردند؛ که البتّه منظور ایشان از ضعف مدیریت امنیتی؛ همان «ناراضی سازی» کسانی است که اشراف اطلاعاتی زیادی به مسائل محرمانه و فوق محرمانه دارند. همچنین و شاید به نوعی میخواهد خامنه ای را تهدید کند که اگر فشارها بر او زیاد شود؛ چه بسا همان ماجرا تکرار شود. که اگر چنین قصدی دارد؛ به خاط ۶ سال دور بودن از مسائل اطلاعاتی؛ دستهایش تقریباً خالی است و آنچه را میداند نیز؛ اطلاعات قدیمی هستند که چه بسا توسط دیگران لو رفته اند و اطلاعات با ارزشی برای او نمانده است تا بفروشد.


در رابطه با قتل فرزندان محسن رضایی ؛ علی ربیعی؛ حسن روحانی نیز به دروغ میگوید که در یک مقطع زمانی کوتاه اتفاق افتاده اند. در حالی این ۳ قتل با فاصله های چند ساله و در یک بازهٔ زمانی ۲۰ ساله اتفاق افتاده اند.

کژدم

۱۳۹۶ تیر ۱۴, چهارشنبه

«شاهین دادخواه» را «بهتَر تَر» بشناسیم. (بخش نخست).

پیشگفتار

خوانندگان گرامی
هدف این نوشتار افشاگری از نوع «حزب الّا غی ها»  و «سبز الّاغی ها» نیست. من کاری ندارم  که شاهین دادخواه از چه سنّی با ملکهٔ زیبایی اسرائیل «شوشول» و «بوبول» بازی میکرده است؟ بالاخره اگر آن ملکهٔ زیبایی هم نبود؛ «جنده خانهٔ رضوی» و «جنده خانهٔ قُم» و «جنده خانهٔ کربلا» و «جنده خانهٔ نجف» و يا «جنده خانهٔ کاظمین» و دهها «جنده خانهٔ شرعی» دیگر بودند و یا در ایّام «عسر و حرج» ... «داشّاخ بطولهای زینب و فاطمه» در اطرافش فراوان بودند.... اگر آنها هم نبودند؛ دستهایش و وازلین و یا صابون و کرم «نیوِآ» که پیدا می شد!!! لذا من به این دست از افشاگریهای احمقانه اعتقادی ندارم.
اساساً اگر «شوشول و بوبول» بازی نبود؛ من و شما هم وجود نداشتیم و اندیشه های دینی که مهمّترین منبع گسترششان همین بازی خوشمزهٔ «شوشول و بوبول» است نیز وجود نداشتند؛ و کرهٔ زمین یک «بَرَهوت» بود.
جنگی نبود و صلحی نبود ... حتّی «گیاهی» هم نبود ... داستان «یکی بود؛ یکی نبود» هم تبدیل میشد به: «هیچکس نبود».
مطمئن هستم که شاهین دادخواه میداند که از کدامین کوچه می آیم و در کجا همدیگر را خواهیم دید.!!؟
پرسش من حتّی این نیست که این «موجود» چگونه در مصاحبه هایش با آقای فلاحتی میگوید که این ملکهٔ زیبایی؛ بعد از چندین سال در مأموریتی که برای مذاکره با مقامات اسرائیلی داشته اند؛ چه نقشی بازی می کرد؟
شاهین دادخواه میگوید که: البتّه این ملکهٔ زیبایی (دخترِ؛ دوست خانوادگی) در مأموریتش راهنمایی هایی کرده و گفته است که کوچه پس کوچه ها کدامند؟ و باید به دنبال ارتباط با چه کسانی باشد.
باید بگویم که: «هِی ...شاهین داد خواهی ... اِشّک اوئزون سَن». زیرا کسی که میخواهد حتّی در «تاریکی» و در بارهٔ «حماس» مذاکره کند؛ میداند که به کدام «تاریک خانه» برود و کدامین «شخص تاریک چهره» را ببیند. لذا لزومی به راهنمایی ملکهٔ زیبایی ندارد. مگر آنکه آن ملکهٔ زیبایی؛ یک «کوچه» بوده باشد.
من (کژدم) به این مسئله هم کاری ندارم. زیرا همهٔ این مزخرفات «اطّلاعات سوخته» هستند و همهٔ «طَرَفهای تاریک» به آن اشراف کامل دارند. 
به قول همشهریهای مشترک تبریزیمان:
«نرگیز بیلدی .... تربیز بیلدی».

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

در آغاز پیشنهاد میکنم  تا خلاصه ای قطره چکانی از زندگی «اطلاعاتی - امنیتی» شاهین دادخواه را از زبان خودش بخوانید که در نامه ای دادخواهانه به انگل فرزانه نوشته است :

https://goo.gl/m3kFvw

خواندن این نامه از این نظر ضرورت دارد که آقای فلاحتی در مناظره های دوگانه با شاهین دادخواه و معرفی ایشان؛ از تقویم هجری شمسی و بدون ذکر ماه و روز  استفاده نموده است که میتواند بسیاری از اطلاعات و حدس و گمانهای منطقی را مخدوش سازد.
در صورت لزوم میتوانید از اپلیکیشن ساده ای که لینک آنرا در پایین می آورم؛ برای تبدیلهای دقیق استفاده کنید. این اپلیکیشن بر روی ۳ پارامتر «سال - ماه - روز» کار میکند و کار ما را راه می اندازد و شاید برای کارهای دقیقتر به اپلیکیشنهای ۵ و یا ۸ پارامتری زمان سنج و همچنین پارامترهای  طول و عرض جغرافیایی مکان دقیق  استفرار موجود و یا شیئ  مورد نظر برای حدس ارتباطات دقیقتر نیاز باشد که در تحقیقات و گرد آوری اطلاعات دقیق از طرف نیروهای پلیس و اطلاعاتی بکار گرفته میشوند:

 https://goo.gl/rgTVJi

برای مطالعهٔ مجموعهٔ نوشته های شاهین دادخواه نیز میتوانید به وبسایت موسوم به «کمپین صلح فعّالان در تبعید» که نامی بسیار «نامفهوم و مزخرف» دارد و من نامش را «وبسایت تاریک» می گذارم که متعلَق به «عالیجناب سُرخپوش مشهور» و عمله و اکره هایش میباشد؛ در  لینک پایین مراجعه کنید.

 https://goo.gl/ipp1nQ

همچنین ویدیوهای کامل برنامهٔ «صفحهٔ آخر» را نیز ضمیمه میکنم تا در صورت لزوم مرور کنید و نیازی به جستجوهای پراکنده نباشد:
لینک بخش نخست:

 https://goo.gl/WMwcfB

لینک بخش دوّم:

 https://goo.gl/mvJP5c

اکنون تقریباً  میتوان آغاز کرد:

شاهین دادخواه در ۱۹ سالگی و در حالی که در ایتالیا مشغول تحصیل در رشتهٔ حقوق بین الملل بوده است ؛ در سال ۱۹۹۰ میلادی به معاونت «جاسوسی و ضد جاسوسی» وزارت اطّلاعات در خارج از کشور می پیوندد. ایشان در نامهٔ دادخواهانه به انگل فرزانه میگوید که بلافاصله به عراق منتقل شده است. او همچنین از وجود «دوست و یا دوست دختری اسرائیلی» سخن میگوید که در مناظره اش با آقای فلاحتی آن دختر (ملکهٔ زیبایی) را «دوست خانوادگی» معرفی میکند. امّا در نامه اش به انگل فرزانه؛ در کنار آن «زیبا روی» بودن را «ضرورت کاری» می شمارد. او همچنین وظیفهٔ وزارت اطلاعات در خارج از کشور را «مهار تهدیدهای امنیّتی بر علیه منافع ملّی» تعریف میکند که یک تعریف عمومی است و مانند گونی است که همه چیز را میتوان درون آن ریخت و توجیح نمود.

مجموعهٔ این سخنان پرسشهای زیر را تولید میکند:

۱- آیا شاهین دادخواه یک عنصر اطلّاعاتی مادرزاد بوده است که ناگهان در ۱۹ سالگی کشف شده و بلافاصله به معاونت ادارهٔ جاسوسی و ضد جاسوسی در آمده است؟

۲- پیش از رسیدن به چنین موقعیّتی؛ چند سال آموزش دیده بود؟ و آموزگاران او چه کسانی بوده اند؟ و با توجّه به اینکه در خارج از کشور بوده است؛ آموزگاران درسهای اطلاعاتی - امنیتی ایشان؛ متعلّق به کدامین سازمان اطلاعاتی بوده اند؟

۳- شاهین دادخواه به آقای فلاحتی میگوید که آن «ملکهٔ زیبایی»؛ «دوست خانوادگی» بوده است و اصلاً یک یهودی ایتالیایی است و از خانوادهٔ «فیات» (همان کمپانی معظّم فیات که فِراری نیز زیر مجموعهٔ آن است). امّا در نامه به انگل فرزانه میگوید که: «رابطه با این زن؛ به خاطر فضای کاری که در آن بود؛ کاملاً طبیعی است». طبیعی ترین نتیجهٔ منطقی مربوط به این «ملغمه» این است که شاهین دادخواه فرزند یک خانوادهٔ بسیار متموّل و شیعهٔ افراطی بوده و خانواده اش بخشی از دستگاه اطلاعاتی رژیم انگلها هستند و به همین دلیل نیز از طریق روابط «فامیلی - اطلاعاتی - امنیّتی»  از دوران چه بسا ۱۷ سالگی  تحت آموزش بوده و به خاطر اینکه مسائل اطلاعاتی - امنیتی نیاز به تمرینهای عملی دارد؛ شغل شریف «خبر چینی» بر علیه نیروهای اپوزیسیون را بر عهده داشته است. این مسئله زمانی پُر رنگ تر میشود که بدانیم که ایتالیا یکی از مهمترین «سَر پُل»های وزارت اطلاعات و حزب الله لبنان در اروپا است.

۴-  دورهٔ آموزشهای حرفه ای وتاریخ رسمی به عضویّت در آمدن ایشان در معاونت ادارهٔ «جاسوسی - ضد جاسوسی»؛ متقارن است با قتل زنده یاد «عبد الرحمان قاسملو» و هیئت همراهش در «وین» در بازهٔ زمانی میان سال ۱۹۸۸ تا سال ۱۹۹۰ میلادی. لذا با توجّه با سابقهٔ فعالیتی حد اقل ۲ ساله؛ پیش از استخدام وداشتن «خانوادهٔ اطلاعاتی - امنیتی»؛ این احتمال که در قتل زنده یاد «عبد الرحمن قاسملو» دست داشته است؛ بسیار بالا است و اینکه در نامه اش میگوید بلافاصله به عراق منتقل شده است دروغ است. زیرا این نامه یک نامهٔ محرمانه نیست و قرار بود که منتشر شود. امّا انگل فرزانه میداند که «عراق» نام رمز «اُطریش» است تا پارامترهای «مکانی» را از معادله پاک کند. دلیل بسیار ساده ای نیز دارد: شاهین دادخواه در اروپا بود و با محیط نیز آشنایی داشت و شبکه ها را می شناخت. امّا رفتن بلافاصله به «عراق»؛ دروغی است که هضم کردن آن معده ای میخواهد که بتواند یک کیلو «نایلون» را هضم کند. این پروژه نه تنها با تعریف ایشان از وظیفهٔ وزارت اطلاعات همخوانی دارد؛ بلکه با عملّیاتی که به نام «عملیّات بهرام» از آن نام میبرد که مربوط به دههٔ ۹۰ میلادی است؛ همخوانی معجزه آسایی دارد. زنده یاد عبدالّرحمن قاسملو در ۱۳ جولای ۱۹۸۹ به قتل رسید که با دوران «کار آموزی» شاهین دادخواه هماهنگی دارد و کشتار میکونوس نیز در۱۷ سپتامبر ۱۹۹۲ انجام گرفته است. لذا «عملیّات بهرام» شامل هر دو عملیّات برای «مهار تهدید امنیتی» از طرف حزب کردستان ایران محسوب می شود.
شاهین دادخواه پس از شرکت مؤثر در  «پروژهٔ بهرام» است که به سرعت در وزارت اطّلاعات و سایر نهادهای «حذف مخالفان» ارتقاء درجه گرفته و به رده های بالا می رسد.

یک دروغ آشکار

شاهین دادخواه در رابطه با دستگیری «عبد المالک ریگی» نیز به روشنی دروغ میگوید و عامل لو دادن ایشان را شخصی به نام «بالاچ ماری» ذکر کرده و میگوید که «حیدر مصلحی» باید از «بالاچ ماری» تشکّر کند. آقای فلاحتی نیز به خاطر نداشتن اطلاعات کافی تسلیم این دروغ میشود. همچنین ایشان مأموریت خود در سال ۲۰۱۰ و با کمک «ملکهٔ زیبایی» برای پیدا کردن کسانی که در اسرائیل میتوانستند به او کمک کنند و آن شخص تاریک را «وزیر صنایع اسرائیل اسرائیل» معرّفی میکند و دلیل دیدار را معامله ای تاکتیکی نامیده و با مَلَچ مولوچ و آکروبات بازی سر و تَه قضیّه را با «ایجاد توازن میان اسرائیل و حماس» هم می آوَرَد.

حال ببینیم که قضیّه چه بود؟ و دروغها چیستند؟

نام واقعی آن شخص «Marri Balach» است که رهبر جنبش قومی استقلال طلبان  بلوچستان پاکستان بوده است و در ۲۱ نوامبر سال ۲۰۰۷ میلادی و در سن ۴۱ سالگی در افغانستان توسط نیروهای امنیتی پاکستان به قتل رسیده است.

https://en.wikipedia.org/wiki/Balach_Marri

در حالی که «عبد المالک ریگی» در ۲۳ فوریهٔ سال ۲۰۱۰ دستگیر و در ۲۰ ژوئن سال ۲۰۱۰ میلادی در زندان اوین کشته شد (حدّ اقل ۳ سال پس از مرگ بالاچ ماری).
در آن زمان من مقاله ای در رابطه با دستگیری عبدالمالک ریگی و فروخته شدنِ او توسط اسرائیل به رژیم انگلهای صفوی در برابر «المبحوح» (مسئول خرید تسلیحات حماس) نوشتم که خواندنش بد نیست.



http://kajdoum1.blogspot.com/2010/02/blog-post_9659.html

لذا با توجّه به مزخرفاتی که شاهین دادخواه به خورد آقای فلاحتی و بینندگانش که به بیماری مزمن و لاعلاج «عطش شنیدن قصّه های افشاگری» مبتلا هستند داد. به این نتیجهٔ منطقی میرسیم که هر آنچه شاهین دادخواه گفته و نوشته است  پا بر هوا و دروغ  و «داستان سراییهای پوششی» هستند.
آنجایی که شاهین دادخواه خطاب به «حیدر مصلحی» میگوید: در رابطه بادستگیری عبد المالک ریگی بروید از «بالاچ ماری» تشکّر کنید .....
منظورش از «بالاچ ماری»؛ .... شخصِ شخیص خودش است و در واقع شاهین دادخواه از نام «بالاچ ماری» به عنوان «اسم رمز» عملیّات دستگیری عبدالمالک ریگی؛ برای یاد آوری به انگل فرزانه استفاده می کند و اساساً دیداری با وزیر صنایع اسرائیل (مقامی بی ربط) برای ایجاد بالانس میان اسرائیل و حماس وجود نداشته است.
بلکه ماًموریت شاهین دادخواه؛ فروختن «المبحوح» به «موساد» و خریدن «ریگی» بوده است و البتّه و صد البتّه میان اسرائیل و حماس نیز توازن برقرار شد.
این مسئلهٔ مهم را نیز در نظر بگیرید که هر دو کالای فروخته و خریداری شده؛ «سُنّی مذهب» هستند.

حالا پرسشی از شاهین دادخواه (خوشتیپ خان) دارم:

گوئردون  دِئدیم : اِشَّک اوئزون سَن؟؟؟؟

کژدم


۱۳۹۶ تیر ۱۳, سه‌شنبه

«شاهین دادخواه» را «بهتَر تَر» بشناسیم. (پیشگفتار نا مأنوس)

پیشگفتار

خوانندگان گرامی
هدف این نوشتار افشاگری از نوع «حزب الّلا غی ها»  و «سبز الّاغی ها» نیست. من کاری ندارم  که شاهین دادخواه از چه سنّی با ملکهٔ زیبایی اسرائیل «شوشول» و «بوبول» بازی میکرده است؟ بالاخره اگر آن ملکهٔ زیبایی هم نبود؛ «جنده خانهٔ رضوی» و «جنده خانهٔ قُم» و «جنده خانهٔ کربلا» و «جنده خانهٔ نجف» و يا «جنده خانهٔ کاظمین» و دهها «جنده خانهٔ شرعی» دیگر بودند و یا در ایّام «عسر و حرج» ... «داشّاخ بطولهای زینب و فاطمه» در اطرافش فراوان بودند.... اگر آنها هم نبودند؛ دستهایش و وازلین و یا صابون و کرم «نیوِآ» که پیدا می شد!!! لذا من به این دست از افشاگریهای احمقانه اعتقادی ندارم.
اساساً اگر «شوشول و بوبول» بازی نبود؛ من و شما هم وجود نداشتیم و اندیشه های دینی که مهمّترین منبع گسترششان همین بازی خوشمزهٔ «شوشول و بوبول» است نیز وجود نداشتند؛ و کرهٔ زمین یک «بَرَهوت» بود.
جنگی نبود و صلحی نبود ... حتّی «گیاهی» هم نبود ... داستان «یکی بود؛ یکی نبود» هم تبدیل میشد به: «هیچکس نبود».
مطمئن هستم که شاهین دادخواه میداند که از کدامین کوچه می آیم و در کجا همدیگر را خواهیم دید.!!؟
پرسش من حتّی این نیست که این «موجود» چگونه در مصاحبه هایش با آقای فلاحتی میگوید که این ملکهٔ زیبایی؛ بعد از چندین سال در مأموریتی که برای مذاکره با مقامات اسرائیلی داشته اند؛ چه نقشی بازی می کرد؟
شاهین دادخواه میگوید که: البتّه این ملکهٔ زیبایی (دخترِ؛ دوست خانوادگی) در مأموریتش راهنمایی هایی کرده و گفته است که کوچه پس کوچه ها کدامند؟ و باید به دنبال ارتباط با چه کسانی باشد.
باید بگویم که: «هِی ...شاهین داد خواهی ... اِشّک اوئزون سَن». زیرا کسی که میخواهد حتّی در «تاریکی» و در بارهٔ «حماس» مذاکره کند؛ میداند که به کدام «تاریک خانه» برود و کدامین «شخص تاریک چهره» را ببیند. لذا لزومی به راهنمایی ملکهٔ زیبایی ندارد. مگر آنکه آن ملکهٔ زیبایی؛ یک «کوچه» بوده باشد.
من (کژدم) به این مسئله هم کاری ندارم. زیرا همهٔ این مزخرفات «اطّلاعات سوخته» هستند و همهٔ «طَرَفهای تاریک» به آن اشراف کامل دارند. 
به قول همشهریهای مشترک تبریزیمان:
«نرگیز بیلدی .... تربیز بیلدی».

این پیشگفتار کوتاه را در متن اصلی نیز خواهم آورد؛ امّا اکنون منتشر میکنم که این موجود بداند : «اشّک اُئزو دی».

کژدم