روز شمارِ «نکات مهمّ » در جنبشِ کنونی (بخش هفم)

 حتماً این جمله یادتان است:

This is the end .... Hold your breath and count to 10

گفته می شود که: لاشهٔ «دیّوس فرزانه» پیدا شد.

احتمالاً لاشه هایِ زیادِ دیگری نیز همراه با او وجود دارند. این خبرها مانندِ «آبِ خُنَک» بر دلهایِ داغ دیده و آتش گرفتهٔ مردمِ ایران ریخته می شود. امّا این فقط یک آغاز است.

استراتژیِ احمقانه و تاکتیکهایِ احمقانه تر

استراتژیِ رژیمِ کثیفِ شیعی؛ پس از به دَرک واصل شدنِ «انگل حسن نصرالله» و رهبرانِ اَرشدِ «اوباشانِ شیعه مسلکِ لُبنان»؛ از «استراتژیِ تهاجمی» به «استراتژیِ بقاء» تقلیل پیدا کرد.

در عملیّاتِ ۱۲ روزهٔ اسرائیل؛ رژیمِ شیعی پس از پرتابِ موشکها و پهپادها  با تعداد و حجمی بزرگ؛ ناگهان متوجّه شد که با این تاکتیک؛ بیش از چند روز دوام نخواهد آورد. لذا به پرتابِ «کوپونی» روی آورد. در واقع از «استراتژیِ بقاء» رونمایی کرد و پس از پایانِ عملیّاتِ ۱۲ روزه نیز پایهٔ تمامی پروپاگاندایِ رژیم بر «ما هنوز مانده ایم»(بقاء) استوار بود و «تئوریِ تاب آوری» را به اوباشانِ هوادارِ خود تزریق میکرد. امروز نیز رژیمِ شیعی؛ بر همان اصل(بقاء) تکیه کرده است و پرتابِ موشک به اسرائیل نیز از همان مُدلِ «قطره چکانی» پیروی میکند. زیرا فکر می کنند که این عملیاتِ کنونی نیز بالاخره پایان خواهد یافت و اگر بتوانند زنده بمانند؛ میتوانند باز هم خود را «پیروز» نشان دهند.

این استراتژیِ احمقانه و تاکتیکهایِ احمقانه تر؛ تضمینِ مَرگِ رژیمِ کثیفِ شیعی به دَستِ خودشان است.

کژدم