من(کژدم)؛ مطمئن هستم که تهدید ترامپ مبنی بر «به پایان رسیدنِ یک تمدّن»؛ اشاره به استفاده از «بمبِ اتمیِ تاکتیکی» و یا «زدنِ زیر ساختها» نبوده است. بلکه تهدیدِ ترامپ بر استفاده از «MOAB» به صورتی گُسترده استوار بوده است. به همین خاطر نیز ۲۴ ساعتِ پیش را «روزِ تاسوعا»ی رژیمِ شیعیانِ بی شَرَف نامیدم.
به عنوانِ مثال؛ تصوّر کنید که ۳ فروند از بمب «MOAB» در «قُم» و «اصفهان» و «اردبیل» منفجر شوند و «مَقعدِ مطهّرِ رضا اسهال و استفراغی» نیز با خاک یکسان شود.
آیا رژیمِ شیعی میتواند در این بازهٔ ۱۴ روزه؛ قدرتِ آتشِ خود را برایِ «انتقام» از نوعِ «قیامِ مُختار»؛ به ۱۰ برابر افزایش دهد؟
پاسخ این است که «نمی تواند».
امّا آنچه که باید به عنوانِ «نقطهٔ مرکزی» از زاویهٔ دیدِ اینکه: «آیا رژیمِ شیعی پس از این همه نا بسامانی ها و هزینه هایِ چند صد میلیارد دلاری؛ سقوط خواهد کرد وَ یا نَه؟»؛ مهمّم ترین «زاویهٔ دید» است.
از نظرِ من(کژدم)؛ مردم ایران هنوز «شایستگیِ سرنگونیِ رژیمِ کثیفِ شیعی» را پیدا نکرده اند و فقط از صاحبِ «رستوران» شکایت دارند که چرا به جایِ ««ماهی پلو با ماهی»؛.... «کوکو سیب زمینیِ روغَن چکان» آورده ای؟
مردمِ ایران: پِدر سوخته.... مَگه کَری؟... من گُفتم: سبزی پلو با ماهی.... حالا تو برایِ من «باقالیِ آب پَز» آورده ای؟
گارسون: باقالی و نخود یعنی: بخور و بگوز.
کژدم
پستها
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر