۱۴۰۵ مهر ۲۶, یکشنبه

پروژهٔ «مستراح سازیِ غرب»

چند سالِ پیش: «خََردوغان» به مسلمانانِ اروپا گفت: «هرچه میتوانید تولهٔ مسلمان تولید کنید.... آیندهٔ اروپا .... مالِ ما اَست». بسیاری از مسلمانان نیز به همین استراتژی و با دیدگاههایی دیگر اِعتقاد دارند. زیرا میدانند گه «گُسترشِ دین و مَذهب» از کانالِ «تولیدِ توله» می گُذَرَد. امّا نمی فهمند که این استراتژی به «تولیدِ مستراح» می انجامَد و پس از تبدیلِ اروپا و آمریکا به «مستراح»؛ دیگر هیچکَس به فکرِ «مهاجرت برایِ زندگیِ بهتر» در آن سرزمینها؛ نخواهد افتاد. زیرا «همه جا به مستراح تبدیل شده است.».
همهٔ کشورهایِ عَرَبی؛ به بازیِ «فلسطین»؛ مُعتاد شده اند. زیرا گُذشته ای بسیار طولانی مُدّت با این «بازیِ سیاسی» دارند وَ با اینکه میدانند که «ساکنینِ غزّه» و سایرِ نقاطِ معروف به «کرانهٔ باختری»؛ مانندِ «کِرمهایِ مستراح» در هَم می لولَند و هیچ خروجِ تمدّنی به سویِ آینده در آنها مشاهده نمی شود؛ با اینهمه مجبور هستند که به اَشکالی دیگر به این «بازیِ سیاسی» ادامه دَهند. زیرا مسئله را به «مَسئلهٔ ناموسیِ اسلامی - عَربی» تبدیل کرده و آیندگانشان(یعنی اِمروزیهایِشان) را با این «مَدفوعِ فرهنگی» آلوده کرده اند.

از شما می پُرسَم: آیا میتوان در این مستراحِ فرهنگی به دُنبالِ «رُشد و پیشرَفتِ تمدّنی بود؟» آیا رهبرانِ «تُرکیهٔ اخوان المسلمینی» و قَطَر و عربستانِ سعودی و یا مِصر و عراق و اُردن و الجزایر و ..... میتوانند «راهی میانه» (Shortcut) برای ترمیمِ این گُسیختگی میانِ «گُذشته - حال - آینده» پیدا کنند؟.... من (کژدم) چنین فکر نمی کِنَم. زیرا آنها مانندِ «معتادان به تِریاکِ گذشته» عَمَل می کنند.
آیا رهبران ومردمِ بلوچستان و کُردستان وایران؛ میتوانند حتّی بفهمند که مَعنی و جایگاهِ واقعیِ تولیدِ «گوشیهایِ تلفنِ هوشمند» چیست؟ و یا اینکه فکر میکنند و این فکر را تبلیغ می کنند که همینقدر که ما نیز بتوانیم «گوشیِ هوشمند» تولید کنیم؛ به اوجِ تمدّن رسیده ایم؟
به نَظرِ من هرچند که «شاهزاده بِن سلمان» در کشورِ عربستانِ سعودی؛ یک «آغاز» است؛ امّا عربستانِ سعودی به شخصیّتهایی بسیار بالاتَر از «شاهزاده بِن سلمان» نیاز دارد و در این مسیر باید به «ریشه کَنیِ مالاریایِ کُهَن» بپردازد تا به «زایِشِ تمدّنِ نوین» به همراهِ «برنامه ریزی برایِ تحمّلِ دَردِ زایمان» گام نَهَند.
امیدوارم که توانسته باشم تا دَری به رویِ اندیشه هایِ «آینده مِحور» بگُشایَم.
دَر خانه کَس است؟...... یک حرف بَس است.

کژدم

۱۴۰۵ مهر ۱۷, جمعه

«مارکو روبیو»؛ «خشایار شاه» و «اسکندرِ مقدونی»

 فکر میکنم که «مارکو روبیو»؛ با مطرح نمودنِ «خشایار شاه»؛ پاسُخِ آنهایی را که از «سرنگونیِ رژیمِ شیعی» عاجز هستند؛ امّا میخواهند بوسیلهٔ کمک گرفتن از آمریکا و اسرائیل؛ «خشایار شاه» بشوند را داد.
منظورِ نهفته اَش این بود:

اگر بخواهید «خشایار شاه بازی در بیاورید»..... ما نیز «اسکندِ مقدونی» می شویم.
هنوز «کونِ گُهی تان» را نمیتوانید بشویید؛ از «جمهوریِ جعلی باکو» و پیوستنِ «قَفقاز» به ایرانِ کنونی سُخن میگویید. از کشورهایِ «عَربیِ کنونی» با نفرت سخن میگویید......... آیا انتظار دارید که ما «کونِ گُهیِ شما را بشوییم؛ تا خشایار شاه برینید؟»؟
ما میخواهیم به شما کُمَک کنیم تا از این «نِکبَت» خلاص شوید و جایگاهِ خود را در «نظمِ کنونی» پیدا کنید..... اگر «سامورایی بازی» در بیاوَرید؛ یا به شما اصلاً کمک نمی کنیم؛ و یا کار به «هیروشیما و ناکازاکی» می کِشَد.

این سُخنِ «مارکو روبیو» با سخنِ ترامپ که چندین بار بدونِ اشاره به «رژیمِ شیعی»؛ گفت که: «ایران را نابود میکنیم»؛ توازن دارد.

نظرِ شما چیست؟

کژدم

۱۴۰۵ مهر ۱۳, دوشنبه

«ساختار شناسی» و نَقشِ آن در«ساختارسازی»(پیشگُفتار)

پیشگفتار

 حدودِ ۱۶ سالِ پیش؛ تلاش کردم که موضوعِ «ساختار شناسی» را برایِ نخستین بار در «رادیو تُندَر» مطرح کُنَم. نتیجه این شد که: «جمشید شارمَهد»؛ بنا بَر پیش زمینهٔ تفکّراتِ «مارکسیستیِ خود»(احتمالاً اتّحادیّهٔ کمونیستها)؛ به این نتیجهٔ مُعجزه آمیز رسید که «ساختار شناسی»؛ همان «تحلیلِ مشخّص از شرایط مشخّص» است که همیشه «وِردِ زبانِ کمونیستها» بوده و همچنان هَست وَ کژدم میخواهد با «زبان بازی»؛ برایِ خودَش جایگاهی «مُتفکّرانه»(رهبریِ مَعنوی) بسازد. لذا تصمیم گرفت که به این «آموزهٔ دروغینِ ساختار شناسی » (از نظرِ حکیمانهٔ خودَش) اجازهٔ انتشار نَدَهد و آخرین کلامَش به مَن(کژدم) این بود که: «تو میخواهی به این بهانه؛  اعضایِ این گروه را شناسایی کُنی». وَ دَر نهایَت مَن(کژدم) کنار کشیدَم و اکنون می بینید که چه کسی به دُنبالِ «پادشاه شدن» بود و چه کسی میخواست که فقط یِک «آموزگار» باشد.
در این رابطه در ۲ «ویدیو» تلاش کردم که موضوع را بِشکافَم. زیرا این مسئله؛ نه تنها میتوانَد راهنمایِ ما برایِ «سرنگونیِ رژیمِ کثیفِ شیعی» باشد؛ بلکه میتواند راهنمایِ ساختنِ استخوان بندیِ «یِک حاکمیّتِ کارآمد و دیرپا» نیز قرار بگیرَد. مَن(کژدم) فایلِ صوتی آن ۲ ویدیو به عنوانِ «پیشگفتارِ موضوع» را در اختیار دارم؛ امّا به خاطِرِ نَدیدَنِ «استعداد؛ حتّی برایِ شنیدن» نیز؛ آنها را منتشر نکردم. امّا کسانی که آن «مبحث» در «رادیو تُندر» را ضبط کرده اند؛ میتوانند آنها را به «ویدیو» تبدیل نموده و در «یوتیوب» منتشر کنند.
امّا من به این «اَگر و مَگَرها» دِل نمی بَندم و میخواهم با «ساده سازیِ این مَبحَث»؛ «برای تولیدِ دَرکِ واقعگرایی» در میانِ «مردمِ کوچه و بازار» و بویژه «اِلیتها»؛ تلاش کُنَم؛ تا «ساختار شناسی»؛ از «فرهنگِ طاقچه» به «فرهنگِ کوچه و خیابان» تبدیل شود.
«ساختار شناسی»؛ ستونِ فقراتِ اندیشهٔ «پاپیولیسم» است. زیرا بدونِ داشتنِ «مردُمِ فرهیخته»؛ نمی توان جامعه ای «فَرهیخته» ساخت.
«اوباش مراد ویسی» در یکی از «مونولوگ»های اخیرِ خود گفت که دانشِ سیاسی خود را مَدیونِ مطالعهٔ کتابهایِ یک «اُستادِ علومِ سیاسی» است که حتّی زیرِ همهٔ جملاتِ یکی از کِتابهایِ آن «اُستاد» خَطّ کشیده و زیرنویس فرموده است و برایِ «رُشدِ سیاسیِ بینَندگانَش» از آنها خواست که کتابهایِ این «موجودِ قاجار الدّوله ای» را مطالعه کنند و چیزی شبیه به «مَدفوعی» شوند که «او» و «علی محمدِ قاضی زاده» و «خائن نادان» و «بسیاری دیگران» هَستد. تا به شما پیشنهاد کنند که:‌« تا جایی که اِمکان دارید»؛ از «یوتیوب»؛ پول در بیاوَرَید (فِکرِ نان باشید که خَربُزه آب است)..... . گورِ پِدَرِ «احمقهایی که آرزو دارند تا رژیمِ شیعی سرنگون شَوَد».
اکنون «ابزارهایِ نوین»(ماشینهایِ نوین) میتوانند این رَوَند را تسریع کنند که «اَتمهایِ هیدروژن» را به «اَتمهایِ طلا» تبدیل نمود. امّا این اَتمها «فرّار» خواهند بود. امّا میتوان اَتمهای «جیوه» و «پلاتینوم» را به «طلایِ پایدار» تبدیل نمود. زیرا این اَتُمها از نظرِ «ساختاری» بسیار به یکدیگر نزدیک هستند.(این فرآیندها فارغ از سود و زیانِ اقتصادی و کاملاً در زمینهٔ فیزیکی مطرح هستند).
آنچه که «ساختار شناسی» پیشنهاد می کُنَد؛ شیرجه رَفتن در «ساختارهایِ بُنیادی» در همهٔ عرصه ها است. از «ساختار شناسیِ یک مسافِرَت» تا «ساختار شناسیِ فیزیکی» و «ساختار شناسیِ اجتماعی» و ......
من(کژدم) و شما؛ موظّف هستیم تا بر اساسِ «ساختار شناسی» حرکت کنیم و دَریابیم که کدامین ساختارِ اجتماعی می تواند در «کوتاه مُدّت» و یا «میان مُدّت» و «دور مُدّت» میتواند «ایران را به یک کشورِ هِموژن تبدیل کُنَد»؟
زمانی که این مسئله را در ۱۶ سالِ پیش مطرح کردم؛ یکی از کسانی که با «جمشیدِ شارمهد» همنشین بود؛ گفت: «اِی بابا .... این بابا فیلسوفه.... به دَردِ مبارزه نمی خوره». امّا مبارزهٔ آنها چه بود و به کُجا رسید؟.... بهتر است که «پُشتِ سَرِ مُرده حرف نَزَنم». امّا واقعیّت این است که آن «فِکرِ پوسیده» همچنان بر آنچه که همین اکنون «اپوزیسیون» می نامید؛ حاکِم است.
به عنوانِ مثال؛ زمانی که از «سازماندهی» سُخَن میگوییم؛ فراموش می کنیم که: «دولَت» یک «سازمان» است.... «اَرتِش یک سازمان است» و .....
همهٔ سازمانها اگر بر اساسِ «فرقه گرایی» و یا «قوم و خویش گرایی» و «چاپلوس گرایی» و ..... تشکیل نشوند؛ میتوانند مورِدِ تحقیقاتِ «ساختار شناسانهٔ بی طرف» قرار گرفته و میزانِ «ثَمَر بخشی» و «زیان دِهیِ آنها» را نشان دهند.

کژدم