نوشتار پیشین محصول «فریب خوردن» از یک «شایعه» که میتوانست «بخشی از یک سناریوی عملیاتی» باشد؛ بود. راستش را بخواهید ما در دنیایی پر از «فریب» زندگی میکنیم. در زمان تولّد توی گوش راست و چپمان یک سری مزخرفات میخوانند و یا با آب مقدس غسل میدهند و پدر و مادر وظیفهٔ «فریب سیستماتیک» کودکان را به عهده میگیرند. پس از اینکه بزرگ شدیم؛ اگر به روشنی نگاه کنیم همه جا پر از دروغ و نیرنگ است. (تبلیغات محصولات؛ بالا و پایین رفتن ارزش سهام؛ وعده های انتخاباتی؛ و .....)؛ بیشتر وقتها هم خودمان؛ «خودمان» را فریب میدهیم. با جلو آینه ایستادن و احساس خوشگلی و خوش تیپی کردن؛ عشقهای آسمانی که در رختخواب به زمین کشیده میشوند و سپس به «کار کردن مثل قاطر» خاتمه پیدا میکند؛ کار میکنیم که زندگی کنیم ولی بعد میبینیم که همهٔ زندگیمان کار کردن است؛ هوادار پرسپولیس و تراکتور میشویم و قضیه را خیلی جدی میگیریم بدون اینکه بفهمیم اصل قضیه «پرداختن پول» برای ۲ ساعت سرگرمی است و در نهایت بازیکنان تیم ها «پولدار»تر شده و برای ما هم رگهای بادکردهٔ پیشانی و گردن و گلوهای پاره می ماند. پس بهتر است که وقتی میخواهیم وارد بازی شویم؛ حد اقل اندکی با تفکر وارد شویم و «عروسک کوکی» دیگران نشویم.
فریب بزرگی که در انتظار «انگل فرزانه» است
پیشرویهای برق آسای داعش در عراق و پیشرویهایش در سوریه که به خاطر استراتژی پیشنهادی جدید رژیم شیعی ایران به دولت بشار اسد مبتنی بر «کاهش گسترهٔ جغافیایی نبردها و تمرکز در مراکز کلیدی علوی نشین» (به زبان ساده یعنی عقب نشینی)؛ اتفاق می افتد و از دست رفتن پالمیرا و اشراف داعش بر یکی از پایگاههای مهم هوایی مورد استفادهٔ مشترک سپاه قدس و ارتش اسد و حزب الله لبنان؛ در اطراف پالمیرا و همچنین در دسترس قرار گرفتن مهمترین منابع نفت و گاز سوریه که میتواند به زودی بدست داعش بیفتد؛ تصویر یک فاجعه است. امّا این فاجعه تنها آغاز فاجعه ای بسیار بزرگتر برای ۳ قلوهای «خامنه ای - نصرالله - اسد» میباشد. استراتژی جدید به جز تمرکز نیرو در مناطق مشخص و ایستایی و ضربه پذیری شدیدتر آنها را؛ برای ۳ قلوها؛ نتیجه ای در بر نخواهد داشت.
رؤیای حکومت حیدر العبادی مبنی بر اینکه داعش مثل ماست در رمادی خواهد نشست و منتظر حملهٔ «حشد الشعبی» خواهد ماند؛ با خروج بخش از نیروهای داعش و حمله به شهرک «الحصبیه» و شکستن خطوط دفاعی آن از یک طرف و حرکت به سوی فلوجه برای تقویت فلوجه به منظور حمله به کربلا و حلّه و نجف؛ تبدیل به کابوس خواهد شد.
عقب نشینی داعش از پالایشگاه بیجی؛ بیشتر برای جمع آوری نیروهای اضافی از سایر مناطق و گسیل نمودن آنها به اطراف رمادی؛ در جهت سازمان دادن حملات در سمت های مختلف برای زمینگیر کردن نیروهای «حسد الشعبی» برای کم کردن فشارها بر رمادی و از سوی دیگر بدست آوردن پایگاههایی میان رمادی و بغداد و حِلّه و کربلا ؛ در جهت تدارک حملات بعدی است.
امّا آنچه که «فریب بزرگ» مینامم؛ این است که زمزمه هایی شنیده میشود که آموزش و سازماندهی ارتش عراق را به سپاه قدس بسپارند. این زمزمه ها طعمهٔ لذیذی هستند که «انگل فرزانه» به سرعت آنرا خواهد قاپید؛ تا بتواند در سایهٔ آن «سیطرهٔ دوران نوری مالکی» را دوباره بازسازی کند. زیرا فکر کوتاهش به بیشتر از این قدّ نمیدهد. در صورت شکست نیروهای «حشد الشعبی» در نبرد رمادی که من اینگونه میبینم؛ گام بعدی حیدر العبادی؛ سپردن آموزش ارتش و نیروهای بیشتر شبه نظامی به سپاه قدس خواهد بود. اکنون چنین امکانی وجود ندارد؛ زیرا که در شرایط کنونی وقت بسیار تنگ است.
در صورت چنین اتفاقی؛ نیروهای ارتش عراق نیز تبدیل به نیروهایی مانند «حشد الشعبی» خواهند شد و این امر بهانهٔ بزرگی بدست ترکهای عثمانی و کشورهای عربی خواهد داد تا داعش را تقویت و به سمت مرزهای ایران برانند و دیگر پدیده ای به نام «نیروهای نیابتی رژیم اسلامی ایران» وجود نخواهد داشت و رژیم انگلها مجبور خواهد شد که به درگیری مستقیم با نیروهای نیابتی روی آورد. (همان گزینه ای که عربستان سعودی در یمن به آن روی آورد). مانورهای بچه گانهٔ «بیت المقدس» که هم اکنون جریان دارد و آنچه که ارتش ایران نامیده میشود توانایی مقابله با داعش را نخواهد داشت و این مانورهای نظامی و موشک پرانیها؛ تنها برای این است که بگویند: «مردم نترسید ... ما اینجاییم ... نمی ببینید که این موشکها چه گرد و خاکی بپا میکنند». شاید برخی بگویند که همانگونه که در نبردهای ۸ ساله؛ مردم ایران در برابر صدام ایستادند؛ باز هم خواهند ایستاد. امّا در شرایط کنونی؛ وضعیت ایران؛ مانند دههٔ ۶۰ نیست و رژیم انگلها؛ حتی در سوریه نیز قدرت مالی حمایت از بشار اسد را از دست داده است و فرستادن سربازانی که ۳ ماه آموزش میبینند؛ برای جنگیدن با نیروهای داعش را باید حماقت محض دانست. رژیم انگلهای حاکم بر ایران؛ جنگ را زمانی باخته است که به جای حمایت از مردم سوریه؛ برای سرکوب مردم به طرف بشار اسد رفت و اکنون نیز برایش بمبهای بشکه ای میسازد.
«انگل فرزانه» نباید به طول و عرض ارتش قلّابی و سپاه پاچاهارداران؛ که هر دو تا خرخره در فساد غلط میخورند؛ بنازد. این نیروهای فاسد؛ در برابر داعش همان عکس العملی را نشان خواهند داد که ارتش عراق در موصل و سپس در رمادی نشان دادند.
کژدم
امّا آنچه که «فریب بزرگ» مینامم؛ این است که زمزمه هایی شنیده میشود که آموزش و سازماندهی ارتش عراق را به سپاه قدس بسپارند. این زمزمه ها طعمهٔ لذیذی هستند که «انگل فرزانه» به سرعت آنرا خواهد قاپید؛ تا بتواند در سایهٔ آن «سیطرهٔ دوران نوری مالکی» را دوباره بازسازی کند. زیرا فکر کوتاهش به بیشتر از این قدّ نمیدهد. در صورت شکست نیروهای «حشد الشعبی» در نبرد رمادی که من اینگونه میبینم؛ گام بعدی حیدر العبادی؛ سپردن آموزش ارتش و نیروهای بیشتر شبه نظامی به سپاه قدس خواهد بود. اکنون چنین امکانی وجود ندارد؛ زیرا که در شرایط کنونی وقت بسیار تنگ است.
در صورت چنین اتفاقی؛ نیروهای ارتش عراق نیز تبدیل به نیروهایی مانند «حشد الشعبی» خواهند شد و این امر بهانهٔ بزرگی بدست ترکهای عثمانی و کشورهای عربی خواهد داد تا داعش را تقویت و به سمت مرزهای ایران برانند و دیگر پدیده ای به نام «نیروهای نیابتی رژیم اسلامی ایران» وجود نخواهد داشت و رژیم انگلها مجبور خواهد شد که به درگیری مستقیم با نیروهای نیابتی روی آورد. (همان گزینه ای که عربستان سعودی در یمن به آن روی آورد). مانورهای بچه گانهٔ «بیت المقدس» که هم اکنون جریان دارد و آنچه که ارتش ایران نامیده میشود توانایی مقابله با داعش را نخواهد داشت و این مانورهای نظامی و موشک پرانیها؛ تنها برای این است که بگویند: «مردم نترسید ... ما اینجاییم ... نمی ببینید که این موشکها چه گرد و خاکی بپا میکنند». شاید برخی بگویند که همانگونه که در نبردهای ۸ ساله؛ مردم ایران در برابر صدام ایستادند؛ باز هم خواهند ایستاد. امّا در شرایط کنونی؛ وضعیت ایران؛ مانند دههٔ ۶۰ نیست و رژیم انگلها؛ حتی در سوریه نیز قدرت مالی حمایت از بشار اسد را از دست داده است و فرستادن سربازانی که ۳ ماه آموزش میبینند؛ برای جنگیدن با نیروهای داعش را باید حماقت محض دانست. رژیم انگلهای حاکم بر ایران؛ جنگ را زمانی باخته است که به جای حمایت از مردم سوریه؛ برای سرکوب مردم به طرف بشار اسد رفت و اکنون نیز برایش بمبهای بشکه ای میسازد.
«انگل فرزانه» نباید به طول و عرض ارتش قلّابی و سپاه پاچاهارداران؛ که هر دو تا خرخره در فساد غلط میخورند؛ بنازد. این نیروهای فاسد؛ در برابر داعش همان عکس العملی را نشان خواهند داد که ارتش عراق در موصل و سپس در رمادی نشان دادند.
کژدم
پست‌ها
