«پارتی کراسی» در آمریکا

 در رابطه با «پارتی کراسی» و فرقِ آن با «دموکراسی»؛ بارها سخن گفته ام. به نظرِ من با چِشمِ بسته واردِ «انقلاب شدَن»؛ میتواند نتایجی به بار آوَرَد که در آینده با تحمّلِ جانفشانیهایی که در رَوَندِ انقلاب شده است؛ از آنچه که بهِ بار آمده است؛ به شدّت پشیمان شوید.

گفته می شود که دموکراسیِ در آمریکا؛ بهترین شیوهٔ حکومتی است که جامعهٔ انسانی در طولِ تاریخ به آن دست یافته است.

حدودِ ۳ سالِ پیش؛ سریالِ تلویزیونیِ «House of Cards» را داونلود کرده و به صورتِ «ماراتونی»؛ ۲ بار تماشا کردم. آنچه که دیدم بسیار چِهدِش آور بود. هر چند که با نظریّهٔ من(کژدم) در رابطه با «پارتی کراسی»؛ بسیار همخوانی دارد؛ امّا باوَرِ زیادی به آنچه که دیده بودم نداشتم. 

دیروز نظرِ «ChatGPT» را در رابطه با این سریالِ تلویزیونی و اینکه چقدر به واقعیّت نزدیک است؟ را پُرسیدم.

پاسُخِ «ChatGPT» این بود:

(Quite close in how Washington politics works, but much less close in the extreme events and speed.

I'd put it roughly at 60–70% realistic in political mechanics, but only 20–30% realistic in the actual plots.

What House of Cards gets right

• Power is often transactional. Politicians trade votes, appointments, money, information and favors.
• Backroom negotiations are real. Much of politics happens away from cameras.
• Politicians manipulate the media. Leaks, anonymous sources and carefully timed stories are genuine political weapons.
• Presidents don't simply command Congress. They have to negotiate with their own party, opposition members, donors and interest groups.
• Ambition and betrayal are real. Politicians do abandon allies when the political calculation changes.
• Lobbyists and donors have substantial influence, although the show compresses and dramatizes this.)

نزدیکیِ ۶۰ تا ۷۰ درصدیِ واقعی بودنِ آنچه که این سریال تلویزیونی در رابطه با «مکانیسمِ سیاسی» ارائه می کند؛ و ۲۰ تا ۳۰ درصد از کارهایِی از قبیلِ «قتل؛ گِرو کِشی؛ ناپدید سازی و ایجادِ وحشت و .....» نیز تصویری ارائه می دهد که چنین سیستمی؛ فاصلهٔ بسیار زیادی با «دموکراسی» دارد.

لذا فکر میکنم که اگر با «زبانِ انگلیسی» آشناییِ کافی دارید؛ حتماً این سریالِ تلویزیونی را تماشا کنید؛ و اگر میخواهید با مفهومِ «پارتی کراسی»؛ آشنا شوید و بدانبد که «لابی گری» چیست؟ «فسادِ سیاسی» چیست؟ و شیوه هایِ گوناگونِ «فریبِ مردم» چیستند؟ و  بسیاری از مسائل دیگر را که در دنیایِ سیاست بسیار طبیعی به نظر می رسند و به قولِ عوامّ «سیاست پدر و مادر ندارد»؛ نه تنها «عادّی سازی» نشوند؛ بلکه باید «فسادِ سیاسی» نامیده شوند را در این سریالِ تلویزیونی خواهید دید.

تماشایِ این سریالِ تلویزیون را برای آموزِ شِ سیاسی به شدّت پیشنهاد میکنم؛ تا ببینید که با این «چاه مستراح» که میخواهند به نامِ «دموکراسی» به خوردِتان بدهند؛ چقدر موافقید؟

کژدم